كمتر از فرد موجود در معرض حسادت و دشمنى قرار دارد . « 1 » د - امام على عليه السلام در مقام تبيين همراهى خود با پيامبر صلى الله عليه و آله و كسب فيض از محضر رسول گرامى سخن از ديدار هر روز و هر شب خود با پيامبر صلى الله عليه و آله دارد و خود را از همهء اصحاب رسول خدا در اين زمينه برتر شمرده و متذكر مىشود كه پيامبر صلى الله عليه و آله قرآن و علوم ديگر را به من آموخت . « 2 » فيض اين حديث را با ديد اجتماعى نگريسته و مىفرمايد : سرّ آنكه امام على عليه السلام قرب خود را به پيامبر صلى الله عليه و آله و احاطهء خود به علوم و كتاب الهى را متذكر مىشود ، آن است كه مردم را تشويق كند در امور دينى و اجتماعى خود به ايشان رجوع كنند و از چراغ هدايت حضرت بهره برند . « 3 » ه - در روايتى از امام على عليه السلام رسيده است كه اگر امام جماعتى در نماز متوجه بطلان نماز خود شد مثلًا يادش آمد كه بدن يا لباسش پاك نبوده و بدون توجّه به آن به نماز وارد شده است ، يا آنكه در حال نماز مشكل ديگرى برايش پيش آمد و نمازش باطل شد ، لباس خود را بر روى دماغ خود گرفته و از مسجد خارج شود . « 4 » مرحوم فيض مىفرمايد : سرّ آنكه امام عليه السلام دستور داد لباس خود را بر دماغ خود بگيرد آن است كه مردم خيال كنند امام جماعت به خون دماغ مبتلى شده است . اين امر علاوه بر حفظ آبروى او و رعايت ادب ، سبب حفظ از گزند زبان مردم خواهد شد . « 5 »

--> ( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 228 و 229 . ( 2 ) . همان ، ص 280 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . قال 7 : « ما كانَ مِنْ امامٍ يُقَدَّمُ فِى الصَّلوةِ وَ هُوَ جُنُبٌ ناسِياً اوْ احْدَثَ حَدَثاً اوْ رُعافاً اوْ ازّاً فى بَطْنِهِ فَلْيَعْجَلْ ثَوْبَهُ عَلى انْفِهِ ثُمَ ليَنْصَرِفْ . . . » الوافى ، ج 8 ، ص 1238 . ( 5 ) . الوافى ، همان با اندكى تلخيص .